Satranç Tahtası

ABD, AB, Kuzey Irak, PKK ve Türkiye ilişkilerinde eldekilere bakalım:

1) ABD Irak içine yerleşti ve BOP için ordan çıkmıyor
2) PKK Türkiye içine Kuzey Irak'dan beslenerek sızıyor
3) ABD ve AB sakın Kuzey Irak'a girme, sıcak takip yapma diye bastırıyor
4) Barzani ve Talabani laflarını esirgemeden konuşmaya başlıyor, "buraya gelme" diyor
5) Tezkere çıktığı gün sınırdan içeri 4 km giren 200 küsür kişilik eşkiya grubu karakol basıyor ve 16 askerimiz şehit oluyor (4-5 saat bir çarpışma içinde kalmak, Türkiye sınırları içinde yardım alamamak ve en sonunda can vermek...düşünmesi bile tüyler ürpertici değil mi?)

Soru: Ne yapmamızı istiyorlar, biz ne yapacağız?
Bunun için büyük resmi görmek lazım.

Musul-Kerkük, petrol deposu ve ABD bu petrollerin, bu gücün peşinde.

ABD buranın kontrolünü nasıl, kimlerle düzenleyecek? Kürtlerle mi Türkiye ile mi? Bence Kürtlerle.

Tarih boyunca biliyoruz ki Kürtlerin ilgi alanı Kuzey Irak ile sınırlı değil, Diyarbakır ve Güneydoğu Anadolu gibi bir geniş bir coğrafya istiyorlar. Bu hayallerini gerçekleştirmek için PKK'yı bir piyon gibi kullanıyor.

Türkiye şu anda sadece mevcut sınırı korumanın peşinde. Ama tezkereyi TBMM'den geçirerek müdafa durumundan saldırı pozisyonuna geçtik.

Kuzey Irak'a girmemiz demek ABD'yi ve Kuzey Irak Kürtlerini karşımıza almak olacaktır. Çünkü Kuzey Irak'a saldırı durumunda dengeler Kuzey Iraklı Türkmenler lehine bozulabilir (uzak ihtimal ama ihtimal). Yani hem ABD'nin petrol planlarını (Musul-Kerkük) sarsabiliriz, hemde bağımsız Kürt devleti rüyasını erteleyebiliriz. Bu durumda karşımızda iki güç birden var.

PKK ne yapıyor, bizi Kuzey Irak'a sokmak için uğraşıyor, savaşa çekmeye çalışıyor. Neden? Bunu PKK'ya birisi mi söylüyor acaba? Bu durumda iç dengelerimiz ne olacak? Böyle bir süreç sonunda nasıl bir Türkiye içinde gözümüzü açacağız? Oyunda göz ardı ettiğimiz bir sahne de bu bence.

Buyrun bakalım. Çıkın işin içinden...

Bütün bunlar bir yana, tek mutlak gerçek var: Tam bağımsız bir devlet değilseniz, ülke çıkarlarını düşünen bir siyasi iradeniz yoksa satranç tahtasından zaferle kalkmanız hayal...

Yazık oluyor bize, askere, ve geride kalan gözü yaşlı anneler-babalara... Geleceğimiz üzerine bir oyun oynanıyor ve biz sadece dışarıdan seyrediyoruz. Ne acı.